Kochany Wariacie!
Uciekłam. Naprawdę stamtąd uciekłam! Nie wiem, gdzie jestem. Tak ciężko jest Mnie odnaleźć. Szukam i szukam, a tylko błądzę. To, co nazywasz Twoim Drugim Domem wydaje mi się straszne. Wszyscy się od Ciebie odwracają i nie chcą Ci pomóc. Co to za Nieszczęsna Kraina? Ani w Głowie, ani w Sercu nie ma takiej mapy, która wskazywałaby prawidłową Drogę do poruszania się tu. A może Ja śnię? Już sama nie wiem... Spotkałam dziś Rozdrażnienie. Opanowało moje Ciało i Duszę. Nie mogłam się wyrwać z jego nikczemnych szponów, bo nie miałam wystarczająco dużo Siły. Rozum, Serce, Miłość, Mądrość... Żal, Smutek, Gniew... i? A gdzie jestem Ja w tym wszystkim, co?! Odpowiedz wreszcie na moje pytania, bo Ty również Mnie stracisz... Nie tylko Ja. Miałeś nauczyć Mnie Życia i Radości. Teraz pozostało tylko Cierpienie. Okropny, wręcz porażający Ból Duszy. Ona łka, tak przerażająco. Jestem... No właśnie, kim jestem? Już nic nie wiem...
Wariatka
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz